Polisolokaty

Polisolokaty

Polisolokaty to produkty finansowe opierające się o umowy ubezpieczenia na życie i dożycie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym.

Na treść stosunku prawnego składa się umowa ubezpieczenia oraz element inwestycyjny, a klient zobowiązuje się do długotrwałego (nawet do kilkunastu lat) opłacania składek. Szacuje się, że umowy takie zawarło nawet 5 milionów Polaków w odpowiedzi na oferty licznych towarzystw ubezpieczeniowych i banków.

Polisolokaty okazały się być produktami, na których klienci mogli stracić więcej niż zyskać ze względu na praktykę jaką stosowały banki i towarzystwa ubezpieczeniowe w formułowaniu i zawieraniu umów. Szczególnie problemowe okazały się być horrendalnie wysokie opłaty likwidacyjne, jeżeli ktoś chciał zrezygnować z umowy wcześniej, a także sposób obliczania przez bank zysków po stronie klienta.

Nieuczciwe praktyki rynkowe - wprowadzenie w błąd

W ramach zawieranych umów o polisolokaty pod kątem błędu i nieuczciwej praktyki rynkowej należy oceniać sposób w jaki konsumentowi przedstawiono ofertę – poziom jasności i zrozumiałości, dokładnego poinformowania klienta o możliwych korzyściach, ale także potencjalnych stratach, ryzyku inwestycyjnym i wysokości opłat likwidacyjnych.

polisolokaty
polisolokaty

Opłaty likwidacyjne

Banki w umowach o polisolokaty stosowały niezwykle wysokie opłaty likwidacyjne (nawet 80-90%) za wycofanie środków przed czasem. Zgodnie z dobrymi obyczajami opłata likwidacyjna powinna być proporcjonalna do realnie poniesionych przez przedsiębiorcę kosztów. Przejęcie przez ubezpieczyciela ogromnej części wykupionych środków w całkowitym oderwaniu od skali poniesionych wydatków narusza dobre obyczaje.

W tej kwestii głos zabrał Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, podnosząc, że pobieranie wysokich opłat manipulacyjnych stanowi przerzucenia ryzyka gospodarczego na konsumenta. UOKIK przeprowadził postępowanie, w wyniku którego liczni ubezpieczyciele zadeklarowali obniżenie opłat likwidacyjnych oraz usunięcie takich klauzul na przyszłość.

Także sądy niejednokrotnie wypowiadały się na temat niedozwolonego charakteru opłaty likwidacyjnej, a niektóre z takich zapisów umów trafiły na listę klauzul niedozwolonych.

Zgodność z zasadami współżycia społecznego oraz z naturą stosunku zobowiązaniowego – sposób indeksacji

Jeżeli stosowane są niejasne sposoby wyceny, indeksacji na podstawie obliczeń jednej strony to stosunek taki jest sprzeczny z naturą stosunku obligacyjnego i umowa jest w całości nieważna. Sytuacja taka ma miejsce także kiedy warunki umowy nie pozwalają na określenie wysokości świadczenia, a czasami możliwy jest ostateczny brak korzyści dla klienta (na koniec okresu umowy klient otrzymuje jedynie zwrot swojego wkładu pomniejszony o podatek, a bank uzyskał na tej podstawie zysk). W umowie powinien zostać jasno określony wskaźnik indeksacji niezależny od którejkolwiek ze stron.

Naruszenie zasad współżycia społecznego przejawia się gdy wyspecjalizowany w przeprowadzaniu operacji finansowych podmiot przerzuca całość ryzyka inwestycyjnego na będącego konsumentem ubezpieczonego. W przypadku „zwykłych” polis inwestycyjnych pieniądze ubezpieczonych inwestowane są w fundusze inwestycyjne akcji czy obligacji na rynku regulowanym, tj. w papiery wartościowe dostępne w obrocie giełdowym i posiadające rzeczywistą wartość rynkową.

Oferta Kancelarii obejmuje analizę umowy oraz załączników do umowy, przedstawienie możliwości rozwiązania umowy, przy zachowaniu wpłaconych kwot oraz bez naliczania opłat likwidacyjnych na rzecz ubezpieczyciela.